TRAFİK VE ÇEVRE BİLGİSİ

Trafik:Yayaların ve araçların karayolları üzerindeki hal ve hareketleridir.
Karayolu(Yol):Trafik için, kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi, köprüler ve alanlardır.
Taşıt Yolu:Karayolunun genel olarak taşıt trafiğince kullanılan kısmıdır.
İki Yönlü Karayolu:Taşıt yolunun her iki yöndeki taşıt trafiği için kullanıldığı karayoludur.
Tek Yönlü Karayolu:Taşıt yolunun yanlız bir yöndeki taşıt trafiği için kullanıldığı karayoludur.
Bölünmüş Karayolu:Bir yöndeki trafiğe ait taşıt yolunun bir ayırıcı ile belirli şekilde diğer taşıt yolundan ayrılması ile meydana gelen karayoludur.
Tali Yolu:Genel olarak üzerindeki trafik yoğunluğu bakımından bağlandığı yoldan daha az önemde olan yoldur.
Anayol: Ana trafiğe açık olan ve bunu kesen karayolundaki trafiğin bu yolu geçerken veya bu yola girerken, ilk geçiş hakkını vermesi gerektiği işaretlerle belirlenmiş karayoludur.
Geçiş Yolu:Araçların bir mülke girip çıkması için yapılmış olan karayolu üzerinde bulunan kısmıdır.
Bağlantı Yolu:Bir kavşak yakınında karayolu taşıt yollarının birbirine bağlanmasını sağlayan, kavşak alanı dışında bulunan karayoludur.
Erişme Kontrollü Ara Yol(Otoyol):Özellikle transit trafiğe tahsis edilen , belirli yer ve şartlar dışında giriş ve çıkışın yasaklandığı, yaya hayvan ve motorsuz araçların giremediği, ancak izin verilen motorlu araçların yararlandığı ve trafiğin özel kontrole tabi tutulduğu karayoludur.
Alt Geçit:Karayolunun, diğer bir karayolu veya demiryolunu alttan geçmesini
sağlayan yapıdır.
Üst Geçit: Karayolunun, diğer bir karayolu veya demiryolunu üstten geçmesini sağlayan yapıdır.
Kavşak: İki veya daha fazla karayolunun kesişmesi veya birleşmesiyle oluşan ortak alandır.
Banket: Yaya yolu ayrılmamış karayolunda, taşıt yolu kenarı ile şevbaşı veya hendek iç üst kenarı arasında kalan ve olağan olarak yayaların ve hayvanların kullanacağı, zorunlu hallerde de araçların faydalanabileceği kısımdır.
Demiryolu Geçidi(hemzemin geçit):Karayolu ile demiryolunun aynı seviyede kesiştiği bariyerli veya bariyersiz geçitlerdir.
Durma:Her türlü trafik zorunlulukları dışında araçların insan indirmek ve bindirmek, eşya yüklemek, boşaltmak veya beklemek amacıyla kısa süre için durdurulmasıdır.
Duraklama:Trafik zorunlulukları dışında araçların, insan indirme ve bindirmek, eşya yüklemek, boşaltmak veya beklemek amacıyla kısa bir süre için durdurulmasıdır.
Araç: Karayolunda kullanılabilen motorlu, motorsuz ve özel amaçlı taşıtlar ile iş makineleri ve lastik tekerlekli traktörlerin genel adıdır.
Azami Ağırlık:Taşıtın güvenle taşıyabileceği azami yüklü ağırlığı.
Dingil Ağırlığı:Araçta aynı dingile bağlı tekerleklerden, karayolu yapısına aktarılan ağırlıktır. (Tek dingil: 10 ton, iki dingil 18 ton)
Geçiş Hakkı:Yayaların ve araç kullananların diğer yaya ve araç kullananlara göre yolu kullanmak sırasındaki öncelik hakkıdır.
Geçiş Üstünlüğü: Görev sırasında, belirli araç sürücülerinin can ve mal güvenliğini tehlikeye sokmamak şartı ile trafik kısıtlama veya yasaklarına bağlı olmamalarıdır.
Kamyon:İzin verilebilen azami yüklü ağırlığı 3500 kg.'dan fazla olan ve yük taşımak için imal edilmiş motorlu taşıtlardır.
Otomobil:Yapısı itibariyle, sürücüsünden başka en çok yedi oturma yeri olan ve insan taşımak için imal edilmiş bulunan motorlu taşıttır. Bunlardan taksimetre veya tarife ile yolcu taşıyanlara "taksi otomobil", adam başına ücretle yolcu taşıyanlara "dolmuş otomobil" denir.
Taşıma Sınırı Kapasitesi:Bir aracın güvenle taşıyabileceği en çok yük ağırlığı veya yolcu sayısıdır.
Tehlikeli Eğim:Araçların emniyetle seyrine devam için vites küçültmeyi gerektiren uzunluk veya açıdaki yol eğimidir.
Trafikten Men:Trafik zabıtasınca, bu Kanunda belirtilen hallerde araçla ilgili belgelerin alınması ve aracın belirli bir yere çekilerek trafikten alıkonulmasıdır.